Δραστηριότητες και μητρότητα, γίνονται πάντα;

Είχα σκοπό να γράψω κάτι άλλο αυτήν την εβδομάδα, αλλά πρώτον δεν πρόλαβα να το σχεδιάσω πιο οικογενειακά όπως το είχα σκεφτεί και δεύτερον και σημαντικότερο τριγυρνάει πολύ έντονα στο μυαλό μου το θέμα που θέλω να αναλύσουμε. Είχα σκοπό να μην υπεραναλύω τέτοιου είδους θέμα στο blog, αλλά τελικά με υπερνικά 🙂

Πως γίνεται ένας γονιός με 2 παιδιά να μπορεί να κάνει δραστηριότητες και να ευχαριστιέται και ο γονιός και τα 2 παιδιά;

Ακολουθώ μια κατα τ’άλλα πολύ αγαπημένη μάνα-Blogger (μου φαίνεται πολύ διασκεδαστικός αυτός ο ορισμός), η οποία γέννησε πολύ πρόσφατα το δεύτερο παιδί της και συνεχίζει και κάνει υπέροχες δραστηριότητες με το μεγάλο της παιδί και τις δείχνει στην σελίδα της και στο instagram. Πολλές αντίστοιχες σελίδες του εξωτερικού υπήρχαν όταν είχα γεννήσει το δεύτερο παιδί μου.

Αλλά εγώ δεν τα κατάφερνα και ΕΝΙΩΘΑ ΤΥΨΕΙΣ, πολλές. Και φώναζα και έκλαιγα μετά. Γιατί;

Πολύ απλά δεν είναι όπως φαίνονται τα πράγματα. Δεν είχα την παραμικρή βοήθεια. Η μικρή ξυπνούσε κάθε μια ώρα από την ώρα που γεννήθηκε μέχρι 3.5 χρονών. Στο τσακίρ κέφι, θα κοιμόταν 2 ώρες. Και εγώ εκείνη την ώρα ήθελα απλά να κοιμηθώ. Μέσα στην ημέρα κοιμόταν 2-3 20λεπτα.

Έκανα πάρα πολλά πράγματα τώρα που το σκέφτομαι, μα πάρα πολλά. Δεν θα άλλαζα τίποτα απολύτως από όσα είχα κάνει, παρά μόνο τις προσδοκίες μου. Τις καταραμένες προσδοκίες μου.

Έφτιαχνα κέικ και μπισκότα με τον μάρσιπο στην πλάτη γιατί το μωρό δεν καθόταν σε κανένα ριλάξ, καρότσι, ξαπλωτό κρεβάτι. Μόνο σε μάρσιπο και αν ήταν στην μπροστινή μεριά, ήθελε να θηλάζει. Θήλαζα δύο παιδιά ταυτόχρονα για 1 χρόνο. Έβγαινα βόλτα συνέχεια με τα πόδια γιατί πρώτον η μικρή έκλαιγε στο αυτοκίνητο συνέχεια και δεύτερον γιατί κατάφερνα να κοιμίσω πιο εύκολα την μικρή έξω (για 20 λεπτά) και έτσι να περάσω 20 λεπτά με τον μεγάλο στην υποτιθέμενη φύση (κούνιες με 2-3 δέντρα).

Ήταν τα πιο δύσκολα χρόνια που έχω ζήσει σαν γονιός, αλλά ειλικρινά δεν θα άλλαζα τίποτα παρά μόνο τις προσδοκίες μου. Μόνο αυτές. (ίσως να πλήρωνα και για κάποια βοήθεια)

Αλλά να ξέρεις πως αν και εσύ ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία, δεν θα είναι για πάντα έτσι. Θα έρθει η μέρα που όλα θα είναι καλύτερα. Μέχρι να ξαναγίνουν χάλια, και φτου και απ’ την αρχή. Αλλά να θυμάσαι:

Photo by Edward Cisneros on Unsplash

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *