Γιατί δεν φτιάχνω advent calendar

Τι; Είναι δυνατόν να μην φτιάξω advent calendar; Εντάξει, το ομολογώ ότι τα βρίσκω πολύ όμορφα όλα όσα βλέπω στα ιντερνέτια. Και τα ζηλεύω ακόμα περισσότερο.

Τα μόνα που δεν μου αρέσουν είναι αυτά που έχουν γλυκά μέσα. Δεν το ‘χω με τα γλυκά. Ξέρω πως θα δημιουργήσω ψυχολογικά προβλήματα με τα γλυκά στα παιδιά μου στο τέλος, γιατί εκνευρίζομαι που τρώνε γλυκά, που είναι παντού γύρω μας, που προσφέρονται απλόχερα και στο όνομα της χαράς και της αγάπης. Και δεν μιλάω για τα χειροποίητα που έχουν όντως χαρά και αγάπη μέσα, αλλά για αυτά που τα βλέπεις στις διαφημίσεις της τηλεόρασης. (βλέπω σπάνια τηλεόραση και κατά 99% θα πετύχω μια από αυτές τις εκνευριστικές διαφημίσεις που λέει ότι για να νιώσουν χαρά τα παιδιά, θέλουν το κλασικό σοκολατένιο αυγό με την έκπληξη ή σε άλλη διαφήμιση της ίδιας εταιρείας ότι είναι πολύ υγιεινό αφού έχει πολύ γάλα! Χαλόου! Το 90% είναι ζάχαρη, φοινικέλαια και ένα σωρό άλλα που πάω στοίχημα ΚΑΝΕΙΣ δεν τα διαβάζει γιατί το παν είναι το marketing)

Και επιστρέφω γιατί ξέφυγα. Πέρσι λοιπόν, συνειδητοποίησα ότι δεν το χάρηκα το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης μέχρι τα Χριστούγεννα. Αν και στα παιδιά άρεσε η κατασκευή, δεν θυμόντουσαν τι έγραφαν πίσω τα καρτελάκια. Είχα γράψει διάφορες δραστηριότητες, όπως πχ να φτιάξουμε μελομακάρονα, κάρτες για να στείλουμε, να τρυπήσουμε πορτοκάλια με γαρίφαλλα για να μοσχομυρίσει το σπίτι, κλπ.

Όμως, συνειδητοποίησα ότι με αγχώνει, δεν προλαβαίναμε. Δεν είχαν πάντα όρεξη τα παιδιά για κάτι δομημένο, κάθε μέρα. Ειδικά όταν έχουν λίγες ώρες σπίτι, προτιμάνε να παίξουν ελεύθερα.

Επίσης δεν είμαι βαθιά θρησκευόμενη. Δεν ανυπομονώ να γιορτάσω την ημέρα γέννησης του Χριστού. Ανυπομονώ για την Πρωτοχρονιά όμως. Για το ποιος θα κερδίσει το φλουρί, για το ότι ξενυχτάμε (οι ενήλικες ακόμα μόνο), για το ότι είναι μια ευχάριστη έξω από την ρουτίνα περίοδο, αν και λατρεύω τη ρουτίνα.

Οπότε δεν θέλω να κάνω από εδώ και πέρα τίποτα, παρά μόνο ότι μπορούμε κάθε στιγμή. Μ΄αρέσει να φτιάχνω μελομακάρονα (λέω να φτιάξω αυτά χωρίς ζάχαρη) και βασιλόπιτα (αυτή που είναι τίγκα στη ζάχαρη αλλά αρέσει στον άντρα μου και νιώθω περήφανη που μου πετυχαίνει πάντα). Να μαγειρεύω ιδιαίτερα φαγητά επίσης, αλλά και να πάμε σε ένα Χριστουγεννιάτικο δρώμενο στη πλατεία Περιστερίου. Δεν μένουμε εκεί κοντά, δεν έχουμε καμία σχέση με την περιοχή, αλλά είναι ότι πιο προσεγμένο έχουμε δει, ΤΖΑΜΠΑ! Τα παιδιά το θυμούνται και το περιμένουν κάθε χρόνο.

Και επίσης μ’ αρέσει η ανταλλαγή δώρων. Να συνωμοτούμε με τα παιδιά τι δώρο έκπληξη να πάρουμε στον μπαμπά. Τι απλά μικρά δωράκια σε συγγενείς και φίλους. Δεν μ’ αρέσει να ξοδεύουμε πολλά. Ούτε και τα δώρα του Άη Βασίλη, θέλω να είναι ακριβά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *