Πως στήνουμε το περιβάλλον για να είναι ανεξάρτητα στις δραστηριότητες τους

Στο ποστ που ακολουθεί θα μιλήσω για 2-3 απλές τεχνικές που ακολουθώ. Όποτε έχω όρεξη, βεβαίως βεβαίως, γιατί όπως είπαμε και σ΄αυτό εδώ το ποστ, δεν ανεβάζω τις προσδοκίες μου πλέον ώστε να είμαι πάντα η ευτυχισμένη τέλεια μάνα. Εξάλλου το έχει πει και η άλλη αγαπημένη μέντορας- δασκάλα μου, εδώ.

Επίσης να πω δεν πάμε σε καμία εξωσχολική δραστηριότητα, αλλά έρχονται από το σχολείο αργά, κοιμούνται νωρίς για βράδυ, οπότε περιορισμένες οι πιθανότητες να είναι όλες οι συνθήκες με το μέρος μας.

Αυτά λοιπόν που κάνω κάποια απογεύματα, πριν έρθουν τα παιδιά σπίτι, είναι να στήσω στο αγαπημένο μπλε τραπεζάκι μας δύο σουπλά με λίγα απλά υλικά.

Σε τι βοηθάνε τα σουπλά

Οριοθετούν τον χώρο, ξέρουν ήδη που να πάνε να κάτσουν τα παιδιά, που θα δουλέψουν, με τι υλικά θα παίξουν και απλά αφήνουμε την φαντασία μετά.

Βοηθάει να υπάρχει στο προσκήνιο και ένα παιδικό βιβλίο, αυτό που διαβάζουμε κάθε περίοδο. Εμπνέονται μόνοι τους.

Γιατί λίγα υλικά

Ειδικά η 4χρονη κόρη- από ενός έτους που έχω αποφίσει να φέρουμε την τέχνη σπίτι μας- είναι λογικό να θέλει να εξερευνεί τα υλικά. Δεν τα χρησιμοποιεί όπως εμείς οι ενήλικες: Ρίχνω λίγη κόλλα, κολλάω αυτό που θέλω και όλα μια χαρά. Καμία σχέση. Ρίχνει 800 κιλά κόλλα, κολλάει ότι να ΄ναι και κυρίως τα χέρια της και ουσιαστικά παίζει με τα υλικά παρά είναι το μέσο για να το αποτέλεσμα της. Έτσι έκανε και ο υιός. Είναι το απόλυτα φυσιολογικό για την ηλικία τους. Πλέον έχει αρχίσει και καταλαβαίνει την χρήση τους. Για να μην τα χρησιμοποιούμε λοιπόν ασύστολα όλα μας τα υλικά, βάζουμε λίγα μπροστά τους ή σε μερικά βαζάκια μια μικρή ποσότητα και είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Βοηθάει και στο να μην δημιουργείται επερένταση από τα τόσα ερεθίσματα με τα τόσα υλικά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *